Menu

Σεραφείμ Κοτρώτσος: Για όλα φταίει ο Θεοχάρης...

Δεν χρειάζεται παρά να διαβάσει κανείς την ανακοίνωση της Κομισιόν για την "παραίτηση" Θεοχάρη για να κατανοήσει πόσο σημαντική είναι η θέση του ημι-μόνιμου Γενικού Γραμματέα Εσόδων στην αλυσίδα υλοποίησης των μνημονιακών αποφάσεων που συμφωνούν κάθε φορά η κυβέρνηση με την τρόϊκα.

«Η διοίκηση εσόδων διαδραματίζει ρόλο κλειδί στο μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα και η εξέλιξη αυτή είναι αιτία βαθιάς ανησυχίας», αναφέρει η Κομισιόν.

Και καταλήγει:

«Είναι ουσιώδους σημασίας να διασφαλίσει η κυβέρνηση την πλήρη συνέχεια στην υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων που έχουν προγραμματιστεί ώστε να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα της διοίκησης, η καταπολέμηση της απάτης και της φοροδιαφυγής και η διασφάλιση αυξανόμενων δημοσίων εσόδων».

«Θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε τη δέσμευση της ελληνικής κυβέρνησης για μια πιο αυτόνομη διοίκηση εσόδων»

«Προσβλέπουμε σε μια αυστηρή, διαφανή και αξιοκρατική διαδικασία για τον ορισμό του διαδόχου του κ. Θεοχάρη, προκειμένου να διασφαλιστούν υψηλά πρότυπα ακεραιότητας και διαφάνειας».

Συμπεράσματα - πέρα από το σώου των καναλιών:

1. Εκείνο που από την πρώτη στιγμή είχε σημασία για την τρόϊκα ήταν η θέση και ο ρόλος του Γενικού Γραμματέα Εσόδων. Όχι το πρόσωπο Θεοχάρης. Γι αυτό και υπαναχώρησαν ως προς το αίτημα του πρωθυπουργού να αποπέμψει τον Χάρη Θεοχάρη φορτώνοντάς του -για εσωτερική κατανάλωση- όλα τα κρίματα της κυβέρνησης και (το άκουσα κι αυτό από σχολιαστή κεντρικού δελτίου ειδήσεων) "χρεώνοντάς" του προσωπικά σημαντικό μέρος από την ήττα της Ν.Δ στις ευρωεκλογές.

2. Η τρόϊκα, λοιπόν, υπαναχώρησε ως προς το πρόσωπο αλλά καθιστά απολύτως σαφές και άμεσα απαιτητό "να διασφαλίσει η κυβέρνηση την πλήρη συνέχεια των μεταρρυθμίσεων που έχουν προγραμματισθεί" και, μάλιστα, τα "αυξανόμενα δημόσια έσοδα". Στέλνει ξεκάθαρο μήνυμα στην Αθήνα ότι μπορεί να ανέχεται τις ανάγκες του εσωτερικού επικοινωνιακού παιχνιδιού περί τον ανασχηματισμό και την φιλοτέχνηση του προφίλ "έλαβα το μήνυμα των ευρωεκλογών", δεν θα ανεχθεί, όμως, την αλλαγή της πολιτικής του οικονομικού επιτελείου και δη περί τα φορολογικά.

3. Θυμίζω στους έχοντες ασθενέστερη μνήμη ότι από τη νύχτα της 25ης Μαρτίου, το Μέγαρο Μαξίμου εκπέμπει μηνύματα περί αλλαγής της φορολογικής πολιτικής και προαναγγέλει φοροελαφρύνσεις. Εάν το ότι δεν το είχε κάνει μέχρι σήμερα αφορά στις προσωπικές ευθύνες, την αναλγησία και τις εμμονές του κ. Θεοχάρη που ως "Στάλιν της τρόϊκας" (όπως τον αποκαλούσαν) δημιουργούσε εμπόδια, πρακτικά σημαίνει πως η αποχώρηση Θεοχάρη ανοίγει διάπλατα τον δρόμο για τέτοιες αλλαγές επί τα βελτίω. Ήτοι, η αποπομπή του "Στάλιν" θα οδηγήσει στον τερματισμό των εκατοντάδων προσωποκρατήσεων για ασήμαντα χρέη στο Δημόσιο, τη ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων οφειλών σε 60, 80 ή 120 δόσεις (όπως έχουν επιτύχει οι Ιταλοί) και τον τερματισμό της ασφυξίας των μικρομεσαίων, την διευκόλυνση των επιχειρήσεων και πολλά ακόμα ζητήματα.

Θα συμβούν, όμως, όλα τα παραπάνω ή θα αποδειχθεί ότι η επικοινωνιακή φούσκα της αποπομπής επιχειρεί να καλύψει, απλώς, αυτό που απαιτεί η τρόϊκα και το περιγράφει καθαρά στην ανακοίνωσή της; Την συνέχιση, δηλαδή, της ίδιας πολιτικής.

Το ίδιο ερώτημα θα ισχύσει, προφανώς και εάν αντικατασταθεί και ο κ. Γιάννης Στουρνάρας από ένα "πολιτικό πρόσωπο". Θα αλλάξει η οικονομική πολιτική -και άραγε μπορεί να αλλάξει όταν έχουν όλα συμφωνηθεί και ψηφισθεί με το τελευταίο μεσοπρόθεσμο;- ή θα γίνει, μόνο, καλύτερη διαχείριση σε επικοινωνιακό επίπεδο.

Μην ξεχνάτε: το ξινισμένο κράσί είτε σε κρύσταλλο το πιείς, είτε σε πλαστικό ποτήρι, ξινισμένο θα μείνει...

επιστροφή στην κορυφή